Selecteer een pagina

2019

Voordat ik morgen, wanneer ik uitgerust ben van onze terugreis, een verslag doe van ons bezoek aan het weeshuis, hier eerst een prachtig filmpje van Jemi in het weeshuis. Enjoy!

Jemi in weeshuis Botshabelo

2006 adoptiereis

Naar huis 07/18/2006

Nog vier nachtjes slapen waarvan 1 in het vliegtuig en we zijn weer thuis. Oh, we kunnen niet wachten! We zijn hier nu 2,5 week en we hebben pretoria wel gezien. Ook missen we onze familie en vrienden. Gelukkig kunnen we nog een beetje contact houden via de mail. Maar toch. Alles gaat goed hier. Jemi is een boefje aan het worden. Gisteren had ze een aanval van aanstelleritus.

Ze zat zich aan te stellen in een restaurant en had duidelijk door dat mensen naar haar zaten te kijken. Een beetje zwaaien naar de serveerster en op een gegeven moment zei ze: hallo. Je had mijn gezicht moeten zien! Waar haalt ze dat woord nou weer vandaan. Ik snap trouwens helemaal niet hoe het kan dat ze zoveel lijkt te begrijpen van wat we zeggen. In het weeshuis spraken ze namelijk engels. Als ik zeg Jemi ga maar naar de keuken, hup daar gaat ze. Het is in ieder geval een vrolijk meisje die dochter van ons. Echt een genot om bij te zijn.

Bijna blut! 07/19/2006

Lieve allemaal,Ik (liset) zit hier nu even alleen achter de computer. Michel is met Jemi wandelen naar de spar! Ze was namelijk al in de wandelwagen in slaap gevallen en dat wilde we graag nog even laten voortduren. We hebben net ontbeten in Harry’s pannekoekenrestaurant. Daarvoor pasfoto’s laten maken van Jemi voor haar paspoort. En toen hebben we bijna de hele cadeauwinkel leeggekocht. Ik denk dat we nog net 2 dagen kunnen blijven en dan is de portemonee leeg. Vannacht hebben we heerlijk geslapen, heel even wakker geweest om jemi van d’r jeuk al te helpen. Dan smeren wij haar in met een vet spulletje, dat helpt goed. Dat insmeren doen we ongeveer 10 keer per dag (dit is niet overdreven). Je snapt niet hoe een huid zo droog kan zijn. Het is hier nu winter en dan regent het helemaal niet. Gortdroog is het dus. Maar goed door die vette creme worden Jemi d’r kleren viezer dan vies. Ik was me het rambam. Een ding is zeker we vervelen ons hier niet!Een van de schoonmaakster in The rose krijgt over een maand een baby dus hebben wij haar, een leuk speelgoedbeest voor boven het bedje, gegeven. Ze zijn hier zo lief voor ons. We gaan ze nog missen als we straks thuis zijn.Jemi kan me toch een koppen trekken. Je hoeft niet te raden naar wat ze van iets vind want dat zie je zo. In het restaurant waar we meestal ontbijten, kennen ze haar al. Als we binnenkomen dan weten ze: de kinderstoel en de grote puzzel graag. Als wij gaan ontbijten dan krijgt zij haar snack. Werkt perfect. In de cadeauwinkel hebben we gisteren een kerststal van emaile gekocht. Alleen zijn maria, jozef en de rest van de gang zwart ipv wit. Ook heeft Jemi haar eerste kersthanger voor in de boom. Ja, ik heb een kersttic en die wil ik graag aan mijn dochter doorgeven! Ik zie het al voor me, samen met haar de boom optuigen. Waarschijnlijk sneuvelt er dan wel het een en ander. Maar dan heb ik weer een excuus om iets nieuws te kopen.Vanmiddag doen we het rustig aan morgen naar de ambassade voor Jemi’s eerste paspoort